iris@bewusteouder.nl

weergegeven: 1-3 van 3 resultaten

Hoe word ik een bewuste ouder?

De belangrijkste ‘tool’ voor een bewuste ouder is zelfreflectie. Vanuit zelfonderzoek kan je bekijken wat jij nodig hebt om de invloed van jouw jeugd op je kinderen te beperken. Dat kan betekenen dat je een trauma wilt helen, een ander perspectief kiest, een gevoel de ruimte wil geven, of iets anders doet wat jou helpt. Er zijn heel veel verschillende manieren om het aan te pakken.

In dit artikel reik ik je een aantal tools en vragen aan om voor jezelf op onderzoek uit te gaan. Het is niet volledig, zie het als een begin om verder mee aan de slag te gaan.

1. Onderzoek je triggers

Met een trigger bedoel ik woorden, gedrag of een situatie waardoor jij het gevoel hebt dat je de controle over je reactie verliest. 

Waarom wil je dat?

Door te werken aan je triggers zal je merken dat de impact kleiner wordt. Je leert om te reageren zoals jij wilt, in plaats van dat je emoties de baas worden. 

Hoe doe je dat?

Om een begin te maken kan je eens denken, voelen, schrijven of praten over deze vragen

  • Wanneer word je getriggerd?
  • Wat hierin raakt mij zo?
  • Welk gevoel drijft mijn reactie?
  • Wat is de (onbewuste) les die ik mijn kind met deze reactie leer? 

2. Weet wat jij belangrijk vindt en wat jij je kinderen wilt leren 

Om een bewust(ere) ouder te worden is het belangrijk om te weten wat jij je kinderen wil leren, en zelf ook zo te leven. 

Waarom is dit belangrijk?

Kinderen leren van wat je doet en wie je bent. Niet van wat je zegt. In de basis gaat het erom dat je congruent bent, naar je eigen ‘regels’ leeft. 

Hoe pak je dat aan?

Beschrijf eens voor jezelf:

  • Wat voor volwassene hoop je dat je kind wordt?
  • Naar welke waardes leeft het?
  • Wat vindt hij belangrijk?
  • Hoe leeft zij?

Als je dat helder hebt, kan je onderzoeken welk gedrag daarbij hoort. Daarna mag je kritisch naar jezelf kijken. In hoeverre ‘leef’ jij dit al? Je creëert als het ware een filter voor wat je doet, wie je bent en wat je aandacht geeft.

3. Maak tijd om te mediteren

Naast de rust en ruimte die meditatie in je leven creëert, helpt het je om uit te zoomen. Daardoor kan je makkelijker zien waar de lessen overgaan die je kind jou laat zien. Dan kan je daar mee aan de slag, op een manier die voor jou klopt. Door op deze manier naar dingen te kijken ontwikkel je meer vertrouwen, en kan je makkelijker loslaten.

Waar kan ik beginnen?

Ga op zoek naar een of meerdere vormen van meditatie die bij jou passen. Dat kan een formele meditatie zijn, maar dat kan ook een boswandeling in stilte zijn.

Zorg dat je het regelmatig doet. Mediteren is iets wat je traint: het vraagt regelmatige oefening. Als het je lukt om regelmatig te mediteren (ook al is het maar een paar minuten) dan je steeds makkelijker naar dat gevoel terugkeert. En dat kan je dan weer helpen in lastige situaties.

4. Wees lief voor jezelf!

Je kan niet alles goed doen. Een valkuil van (bewust) ouderschap is dat je het perfect wil doen. Dat kán simpelweg niet.

Waarom moet ik lief voor mijzelf zijn?

Aan de ene kant gaat het erom hoe jij met jezelf omgaat als het ‘mis’ gaat. Geef jij jezelf op je kop? Dan pikt je kind dat ook op. Een andere reden is wat jij je kind leert over fouten maken. Durf jij met zelfcompassie kwetsbaar te zijn? Zo leert je kind dat ook.

Hoe leer je dat?

Wees je bewust van hoe je tegen jezelf spreekt: het bepaalt hoe je je voelt, en dat bepaalt weer hoe jij reageert. Daarom is het ook zo belangrijk om goed voor jezelf te zorgen. Als jij zorgt dat jouw batterij is opgeladen, kan beter reageren op je kinderen.

Dus: Onderzoek wat jij nodig hebt om op te laden. Maak het zo concreet mogelijk.

En áls het dan een keer mis gaat: ga met jezelf om zoals je met je kind zou willen omgaan.

Natuurlijk is er nog veel meer

De punten die ik hierboven noem zijn niet volledig. Er hoort meer bij. In de coaching, posts en artikelen komt er meer aan bod. Maar -wat mij betreft – is het wel een mooie basis van waaruit je kan ontspannen in het ouderschap, zodat jij kan gaan opvoeden vanuit rust, vertrouwen en plezier

Wil je meer weten?

Zo zorg je dat je kinderen de beste versie van jou krijgen.

Wat mij betreft is de beste versie van jezelf niet performance gedreven. Voor mij gaat het veel meer om wie ik BEN dan om wat ik DOE. Het om woorden als vrolijk, geduldig, écht aanwezig, in contact met mijzelf, in contact met anderen, uitgerust, geïnspireerd, etc. 

Inzicht

Het begint met een inzicht. Krijgen jouw kinderen de beste versie van jou? Of krijgen ze wat er van je over is na een lange dag ‘presteren’?

Hoe is dit bij jou? Wat klopt er? Wat klopt er niet? Voor mij bracht alleen al de realisatie hiervan een verandering teweeg. Door dit inzicht ga ik bewuster om met mijn energie en maak ik keuzes maakte die kloppen bij wat ík belangrijk vind.

Andere keuzes maken

Om andere keuzes te maken mag je met jezelf aan de slag. Een groot deel van de oplossing zit namelijk in zelfbewustzijn. Probeer voor jezelf de onderliggende oorzaak te achterhalen. Waarom maak je de keuzes die je maakt? Heb je überhaupt het gevoel dat jij kiest? Of bepaalt je omgeving wat jij doet? (Ook dat ís een keuze)

Dus ga maar eens op zelfonderzoek, en bekijk wat voor jou allemaal meespeelt in de keuzes die je maakt. Alleen al de realisatie van wat er bij jou van binnen gebeurt, helpt vaak al. 

Beste versie van jezelf?

Daarnaast is het goed om te weten wat de beste versie van jezelf eigenlijk is. Om dat te onderzoeken heb ik een schrijf oefening gecreëerd. Die helpt je om een helder beeld te krijgen van wie jij nu eigenlijk wilt zijn

Wat is jouw beste versie van jezelf? 

Dan is natuurlijk de vervolg vraag: Hoe zorg ik dat die versie er zo veel mogelijk is. Thuis, en op mijn werk. En dat vraagt dat jij voor jezelf zorgt. Self-care dus.

Dit is waar het om gaat

 Ik gaf je hier kort een overzicht van wat je kunt doen om een verschuiving te maken. Zo kort opgeschreven klinkt het simpel. Maar het is niet makkelijk. En het is zeker niet snel. Maar ik beloof je: het is de moeite waard. Wil je mijn hulp hierbij? Boek dan een gratis kennismaking-sessie.

Krijgen je kinderen de beste versie van jou? Of krijgen ze de restjes?

Ziet je kind je energieke, ontspannen en vrolijke kant? Of ziet hij alleen de vermoeide, gehaaste moeder? Krijgt je kind de oprechte interesse die je zou willen geven? Of luister je met een half-oor naar de (toch wel ietwat te gedetailleerde ;)) verhalen van je dochter? Reageer je kalm en vol compassie op de huilbui van je zoon? Of reageer je geïrriteerd, en word je boos omdat jullie te laat zullen komen.

Ik realiseer mij dat mijn dochters heel vaak de restjes kregen. Vooral toen ik een drukke baan had, kregen zij het beetje van mij wat ik nog over had. Op mijn werk liet ik mijn beste kant zien. Bij het sporten deed ik fanatiek mee. Op borrels was ik vrolijk en gezellig. Dáár, in de buitenwereld, kregen ze mijn beste zelf. Hier, thuis, lukte dat niet meer.

De mensen waar we het meest om geven, krijgen vaak het minste van ons.

Dat is toch gek! Als ouders hebben we grootse dromen voor onze kinderen. Misschien ook wel grootse dromen over het type ouder dat je wilt zijn. We willen ze liefde geven. Aandacht. Zelfvertrouwen. En nog veel meer. En dat denken we te kunnen doen met onze ‘leftover’ zelf? Dat klopt toch niet!

En toch is dat wat meestal gebeurt. Want thuis hoeven we niet te presteren. 

Thuis hebben we en kort lontje. Thuis is het geduld op. Thuis willen we dat de kinderen snel naar bed gaan, zodat we even tijd voor onszelf hebben. Thuis geven we toe aan de vermoeidheid. 

Thuis, waar we ons veilig voelen, krijgen ze de restjes. 

De meeste mensen zullen het met mij eens zijn. Dit klopt niet. Op een cognitief niveau snappen we dat dit raar is. En toch doen we het vrijwel allemaal.

Hoe komt dat toch?

De meeste van ons hebben het zo geleerd: je best doen, geen vuile was buiten hangen, hard werken, niet toegeven, en voor iedereen om je heen zorgen. De buitenwereld hoeft niet te zien hoe het met je gaat. De consequentie: thuis, achter gesloten deuren, storten we in.

Daarnaast kan er van alles spelen op de achtergrond: ben je bang om niet leuk gevonden te worden? Wil je anderen niet teleurstellen? Ben je een perfectionist, en is het dus nooit goed genoeg? Of – zoals bij mij meespeelde – voel je je onzeker, en durf je geen ‘nee’ te zeggen? De onderliggende reden is voor iedereen verschillend. Alleen jij weet wat het voor jou is. Tenminste, als je het aandurft om echt heel eerlijk naar jezelf te zijn.

Maar hoe verander je het dan?

Hier lees je mijn tips.

Terug naar de vraag:

Krijgen je kinderen de beste versie van jou? Of krijgen ze de restjes?