iris@bewusteouder.nl

weergegeven: 1-4 van 4 resultaten

Mijn 10 lievelingsmanieren om te verbinden met mijn kind

In coaching gesprekken komt dit regelmatig terug: ik wil zoeken naar manieren om te verbinden met mijn kind. Vaak willen we dan op zoek naar een activiteit om mee te verbinden. Terwijl: daar gaat het niet om. Het gaat niet om wat je doet. Het gaat erom dat je écht aanwezig bent. Dát is belangrijk.

Moet je dan altijd met je volle aandacht aanwezig zijn? Dat zou mooi zijn. Maar dat is simpelweg niet mogelijk in het dagelijks leven. Het gaat erom dat jij voldoende momenten creëert waarbij je dat wél bent.

Even tussen de meetings door zal waarschijnlijk niet lukken. Maar ‘s avonds, als alles opgeruimd is, de vaatwasser aan staat, en jij niks meer hoeft. Misschien lukt het dan wel. Of misschien ben je dan juist moe, en wil je zo snel mogelijk naar beneden aan je eigen avond beginnen. Het maakt niet uit. Iedereen heeft een eigen moment wat voor hem of haar werkt.

Ter inspiratie vind je hier de momenten waarop het mij goed lukt:
  • Uitgebreid in bed leggen (Ik kruip dan bij haar in bed. We kunnen dan de mooiste gesprekken hebben)
  • Samen eten koken (zorg dat je ruim de tijd hebt ;))
  • Naast elkaar op de bank een (eigen) boek lezen
  • Samen iets op tv kijken wat je beide interessant of leuk vindt.
  • Met z’n tweetjes op avontuur naar buiten
  • In alle rust samen een kamer opruimen (vooral die rust is dan heel belangrijk)
  • Koffie drinken in de stad
  • Zand kastelen bouwen op het strand (dat kan óók in de winter)
  • Een kaart trekken (een emotie-kaart) en daar een gesprekje over voeren
  • Samen aan tafel werken aan een eigen tekening

Misschien werkt geen van deze momenten voor jou. Door dit lijstje te delen hoop ik je te inspireren om op zoek te gaan naar wat voor jou en jouw kind werkt.

Tips over hoe je op jouw moment ook echt aanwezig kunt zijn, lees je hier.

Zo zorg je dat je kinderen de beste versie van jou krijgen.

Wat mij betreft is de beste versie van jezelf niet performance gedreven. Voor mij gaat het veel meer om wie ik BEN dan om wat ik DOE. Het om woorden als vrolijk, geduldig, écht aanwezig, in contact met mijzelf, in contact met anderen, uitgerust, geïnspireerd, etc. 

Inzicht

Het begint met een inzicht. Krijgen jouw kinderen de beste versie van jou? Of krijgen ze wat er van je over is na een lange dag ‘presteren’?

Hoe is dit bij jou? Wat klopt er? Wat klopt er niet? Voor mij bracht alleen al de realisatie hiervan een verandering teweeg. Door dit inzicht ga ik bewuster om met mijn energie en maak ik keuzes maakte die kloppen bij wat ík belangrijk vind.

Andere keuzes maken

Om andere keuzes te maken mag je met jezelf aan de slag. Een groot deel van de oplossing zit namelijk in zelfbewustzijn. Probeer voor jezelf de onderliggende oorzaak te achterhalen. Waarom maak je de keuzes die je maakt? Heb je überhaupt het gevoel dat jij kiest? Of bepaalt je omgeving wat jij doet? (Ook dat ís een keuze)

Dus ga maar eens op zelfonderzoek, en bekijk wat voor jou allemaal meespeelt in de keuzes die je maakt. Alleen al de realisatie van wat er bij jou van binnen gebeurt, helpt vaak al. 

Beste versie van jezelf?

Daarnaast is het goed om te weten wat de beste versie van jezelf eigenlijk is. Om dat te onderzoeken heb ik een schrijf oefening gecreëerd. Die helpt je om een helder beeld te krijgen van wie jij nu eigenlijk wilt zijn

Wat is jouw beste versie van jezelf? 

Dan is natuurlijk de vervolg vraag: Hoe zorg ik dat die versie er zo veel mogelijk is. Thuis, en op mijn werk. En dat vraagt dat jij voor jezelf zorgt. Self-care dus.

Dit is waar het om gaat

 Ik gaf je hier kort een overzicht van wat je kunt doen om een verschuiving te maken. Zo kort opgeschreven klinkt het simpel. Maar het is niet makkelijk. En het is zeker niet snel. Maar ik beloof je: het is de moeite waard. Wil je mijn hulp hierbij? Boek dan een gratis kennismaking-sessie.

Wat is bewust ouderschap?

Een bewuste ouder is iemand die bewust is van zijn of haar innerlijke wereld, en van daaruit in contact is met het kind. Het ouderschap gaat om het laten groeien van de ouder, door de relatie met je kind. De spiegels, de vragen, de triggers en de geluksmomenten. Alles draagt bij om jou te laten groeien als mensZodat jij vanuit jouw essentie je kind kan begeleiden om op te groeien tot wie het in werkelijkheid is.

Waarom bewust ouderschap?

Ik denk dat we allemaal willen dat ons kind kan opgroeien tot wie het in werkelijk is. Dat is alleen niet zo makkelijk als het klinkt: zonder het ons te realiseren projecteren we namelijk vaak onze eigen ervaringen, verwachtingen, dromen en pijn op onze kinderen. Hierdoor is het heel lastig om te zien wie je kind écht is, en wat het nodig heeft. Door hier bewust van te zijn, en onze eigen wonden te helen, kunnen we onze kinderen zien voor wie ze werkelijk zijn, en ze helpen op te groeien tot hun mooiste zelf.

In dit artikel leg ik uit wat ik versta onder bewust ouderschap. Daarin neem ik veel van wat ik heb geleerd in mijn opleiding tot Conscious Parenting Method™ (CPM) Coach, aangevuld met kennis en ervaringen uit andere opleidingen. Hier lees je meer over CPM Coaching.

Ik beschrijf bewust ouderschap graag aan de hand van 5 uitgangspunten:

Als bewuste ouder:

…weet je dat dit kind is niet toevallig in jouw leven is, en jij niet toevallig in dat van hem of haar.

Ik geloof dat we allemaal in dit leven zijn om wat te leren. En daarom krijgen we lessen gepresenteerd in de vorm van gebeurtenissen, situaties en relaties. Als jij er klaar voor bent, kan je die lessen zien en ervan groeien. Dit kind is dus in je leven om jou wat te leren. (En andersom natuurlijk). 

…ben je bereid naar je eigen aandeel te kijken, voordat je naar een ander wijst. Dus ook in relatie tot je kind. 

In al het gedrag van je kind heb jij een aandeel. Ofwel doordat je hetzelfde gedrag vertoont op een andere (misschien meer volwassen) manier, ofwel door jouw reactie op het gedrag van je kind.

…ben je er bewust van dat kinderen leren van wat je doet en wie je bent, niet van wat je zegt.

De meeste mensen snappen dat het niet handig is om te schreeuwen als je niet wilt dat je kind tegen iemand schreeuwt. (I know.. dit gaat zeker niet altijd goed. Ik weet hoe moeilijk het is) Iets minder herkennen we het wanneer je tegen je kind zegt dat ze prachtig is zoals ze is, terwijl je zelf die broek niet aantrekt omdat je daar ‘een dikke kont in hebt’. Of wanneer je jezelf altijd wegcijfert voor een ander, maar wel van je kind verwacht dat het zich niet zomaar ‘aan de kant’ laat zetten.

…durf je keuzes te maken over wat jij belangrijk vindt in het leven.

Dat betekent dat je niet alles kan doen. Dat je soms “nee” zegt terwijl iedereen het wél zo doet. Je kiest bewust en stelt grenzen vanuit een helder beeld over wat jij je kind wilt meegeven.

…ben je GEEN perfecte ouder!

Als mens ben je altijd in ontwikkeling. Het gaat erom hoe je er mee omgaat als het ‘mis’ gaat. Excuses aanbieden aan je kind hoort daarbij. Daarmee laat je zien dat we allemaal fouten maken, maar dat je het ook weer goed kunt maken. Met zelfcompassie kwetsbaar durven zijn. Op die manier leert je kind dat ook.

Er is meer

De punten die ik hierboven noem zijn niet volledig. Er hoort meer bij. In de coaching, blogs en artikelen komt er meer aan bod. Maar -wat mij betreft – is het wel een mooie basis van waaruit je kan ontspannen in het ouderschap, zodat jij kan gaan opvoeden vanuit rust, vertrouwen en plezier.

Wil je meer weten? 

Krijgen je kinderen de beste versie van jou? Of krijgen ze de restjes?

Ziet je kind je energieke, ontspannen en vrolijke kant? Of ziet hij alleen de vermoeide, gehaaste moeder? Krijgt je kind de oprechte interesse die je zou willen geven? Of luister je met een half-oor naar de (toch wel ietwat te gedetailleerde ;)) verhalen van je dochter? Reageer je kalm en vol compassie op de huilbui van je zoon? Of reageer je geïrriteerd, en word je boos omdat jullie te laat zullen komen.

Ik realiseer mij dat mijn dochters heel vaak de restjes kregen. Vooral toen ik een drukke baan had, kregen zij het beetje van mij wat ik nog over had. Op mijn werk liet ik mijn beste kant zien. Bij het sporten deed ik fanatiek mee. Op borrels was ik vrolijk en gezellig. Dáár, in de buitenwereld, kregen ze mijn beste zelf. Hier, thuis, lukte dat niet meer.

De mensen waar we het meest om geven, krijgen vaak het minste van ons.

Dat is toch gek! Als ouders hebben we grootse dromen voor onze kinderen. Misschien ook wel grootse dromen over het type ouder dat je wilt zijn. We willen ze liefde geven. Aandacht. Zelfvertrouwen. En nog veel meer. En dat denken we te kunnen doen met onze ‘leftover’ zelf? Dat klopt toch niet!

En toch is dat wat meestal gebeurt. Want thuis hoeven we niet te presteren. 

Thuis hebben we en kort lontje. Thuis is het geduld op. Thuis willen we dat de kinderen snel naar bed gaan, zodat we even tijd voor onszelf hebben. Thuis geven we toe aan de vermoeidheid. 

Thuis, waar we ons veilig voelen, krijgen ze de restjes. 

De meeste mensen zullen het met mij eens zijn. Dit klopt niet. Op een cognitief niveau snappen we dat dit raar is. En toch doen we het vrijwel allemaal.

Hoe komt dat toch?

De meeste van ons hebben het zo geleerd: je best doen, geen vuile was buiten hangen, hard werken, niet toegeven, en voor iedereen om je heen zorgen. De buitenwereld hoeft niet te zien hoe het met je gaat. De consequentie: thuis, achter gesloten deuren, storten we in.

Daarnaast kan er van alles spelen op de achtergrond: ben je bang om niet leuk gevonden te worden? Wil je anderen niet teleurstellen? Ben je een perfectionist, en is het dus nooit goed genoeg? Of – zoals bij mij meespeelde – voel je je onzeker, en durf je geen ‘nee’ te zeggen? De onderliggende reden is voor iedereen verschillend. Alleen jij weet wat het voor jou is. Tenminste, als je het aandurft om echt heel eerlijk naar jezelf te zijn.

Maar hoe verander je het dan?

Hier lees je mijn tips.

Terug naar de vraag:

Krijgen je kinderen de beste versie van jou? Of krijgen ze de restjes?