iris@bewusteouder.nl

weergegeven: 1-4 van 4 resultaten

5 tools om de verbinding met jezelf te versterken

1. Begin met journaling.

Voor mij is journaling ongecensureerd schrijven. Schrijven zonder na te denken, te oordelen en het er mooi uit te willen laten zien. Bladerend door mijn dagboeken zie ik aan mijn handschrift hoe ik mij op dat moment voelde.

Schrijven in een journal of dagboek kan je helpen om ruimte en rust in je hoofd te krijgen. Door al je gedachten (ongecensureerd dus!) op papier te zetten, haal je ze als het ware uit je hoofd. Als je daar echt de tijd voor neemt, komt er ruimte om verder dan die gedachten te luisteren.

Hoe?

Begin met de vraag: hoe is het met mij? Of: wat leeft er in mij? Laat de woorden uit je pen stromen. 

Als je denkt dat je klaar bent, wacht dan nog even. Waarschijnlijk komt er meer. Als je nog even doorschrijft heb je de mogelijkheid om een laagje dieper te komen. 

Wees nieuwsgierig! 

Een aantal vragen om je op weg te helpen zijn:

  • Hoe is het met mij?
  • Hoe voel ik mij vandaag?
  • Wat maakt dat ik mij zo voel?
  • Wat was de situatie?
  • Wat raakte dat in mij?
  • Wat voel ik in mijn lichaam?
  • Waar voel ik dat?
  • Wat kan ik ervan leren?

Het hoeft niet mooi te zijn! Het gaat erom dat je een moment neemt om naar jezelf te luisteren! Hoe het eruit ziet, en wat je er vervolgens mee doet, is nu niet belangrijk!

2. Schrijf acknowledgements aan jezelf.

In de MMS coaching training die ik in 2016 deed leerde ik om elke dag 10 acknowledgements aan mijzelf te schrijven. In het Nederlands noemden we ze schouderkloptjes. Ik vind acknowledgements net wat lekkerder klinken, dus ik gebruik het engelsewoord. 

Veel mensen hebben de neiging om zich te concentreren op het negatieve. We kijken naar wat we beter hadden kunnen doen, in plaats van onze prestaties en positieve eigenschappen te benadrukken. In plaat van jezelf een compliment te geven dat je een eerste stap hebt gezet, vertel je jezelf dat de stap niet groot genoeg was. Hierdoor kan je het gevoel krijgen dat je “het nooit goed genoeg doet”. Je hebt vaak een onvoldaan gevoel en spreekt jezelf streng toe. 

Hoe?

Om dat te doorbreken geef je jezelf elke dag 5 acknowledgements. (Ik combineer ze inmiddels met 5 dingen waar ik dankbaar voor ben)

Eerst zal het misschien lastig zijn om 5 dingen te vinden waarvan jij vind dat je ze goed hebt gedaan, maar je zal merken dat het steeds makkelijker gaat. Door het gewenste gedag bij jezelf nog een keer te benadrukken help je jezelf om dit gedrag vaker te gaan toepassen. Dat werkt ook voor het schrijven van acknowledgements

Het effect is dan ook het grootst als je jezelf ook complimenteert voor dingen die helemaal niet moeilijk lijken, maar wat je in jezelf wilt versterken. Welk gedrag wil je vaker vertonen? Wat wil je vaker doen? Hoe wil je zijn? Geef jezelf dan een schouderklopje als je dat hebt gedaan!

Voorbeelden van acknowledgements zijn:

  • Ik heb die berg was opgevouwen waar ik zo tegenop zag!
  • Het lukte mij om kalm te blijven terwijl ik mij echt getriggerd voelde
  • Ik heb vandaag een uur in de zon gezeten
  • Ik heb echt genoten van het eten
  • Ik heb eindelijk dat gesprek gevoerd wat ik zo lastig vind!
  • Ik heb naar mijn lichaam geluisterd, en vandaag met sporten rustig aan gedaan.

Zorg dat je ze positief formuleert. Dus als je wilt schrijven ik heb NIET geschreeuwd, wat is het dan wel? (Bijv. kalm gebleven, afstand genomen, etc.)

Ik beloof je: het is even wennen, maar het is echt fijn om te doen! Op den duur veranderd de manier waarop je tegen jezelf praat, en is de connectie met jezelf sterker.

3. Nurture yourself!

Een nurture is iets wat jou voedt. Iets wat je doet (of juist niet doet) omdat het jou oplaadt. Een traktatie voor jezelf. Dat hoeven geen grote dingen te zijn, het kan ’s ochtends een kop koffie in de zon zijn. Of een rondje lopen als de kinderen in bed liggen.

Kleine dingen die jou voeden.  

Hoe?

Doe elke dag iets wat je voedt. Niet om jezelf te belonen, maar gewoon omdat jij het fijn vindt. Zorg wel dat je ze bewust doet, zodat het moment voor jezelf ook goed tot je doordringt.

Het maken van een lijst met nurtures kan al een voedende activiteit op zich zijn:

Creëer een fijne plek waar je ongestoord kunt schrijven

Denk maar eens na: wanneer voel jij je opgeladen? Wat heb je dan gedaan? Wat geef je energie? Waar word je blij van?

En ook hier: laat je oordelen, overtuigingen en meningen over wat wel en niet goed is even weg. Dit zijn dingen die voor jou werken. Wat anderen daarvan zouden kunnen denken, is niet aan jou!

Geniet ervan!

4. Mediteer!

Neem de tijd om stil te zijn. Bij jezelf aanwezig te zijn. Te voelen wat er is. Je gedachtes te horen. Voorbij te zien trekken. Vanuit zachtheid naar jezelf. Zonder jezelf te veroordelen. Meditatie gaat over het aanwezig zijn met wat er op dat moment is. Dat kan je niet goed of fout doen. 

In meditatie oefen je om naar jezelf te luisteren, contact te maken met jezelf en alles wat er op dat moment voor je is. 

Hoe?

Er zijn waanzinnig veel verschillende manieren om te mediteren. Zoek de manier die bij jou past. Zitten, liggen, of misschien juist wandelen. Het kan allemaal. Mij helpt het om een begeleide meditatie te doen. Online zijn heel veel verschillende soorten begeleide meditaties vinden.

Een paar van mijn favorieten zijn:

  • De magische momenten podcast van Dolly Heuveling-van Beek
  • De podcast van Oprah en Deepak Chopra 21-day meditation experience (engelstalig)
  • Voor de beginner is er de app Headspace. Het begin is gratis, en dat vind ik een mooie opstap naar andere meditaties. (Engelstalig)
  • Yoga Nidra sessies van house of deeprelax (Niet echt meditaties, maar wel heel fijn en ontspannend)

Als je regelmatig mediteert (een vast moment op de dag werkt vaak het beste) zal je merken dat het steeds makkelijker wordt en dat je zelfs zin krijgt in jouw stilte momentje. Uiteindelijk werk je met meditatie aan de connectie met jezelf en het huidige moment. Je leert om vanaf een afstandje met compassie naar je eigen gedachten, gevoelens en emoties te kijken.

5. Volg je intuïtie.

We hebben allemaal af en toe van die ingevingen. Iemand die je zou moeten bellen. Of een plaats die je zou willen bezoeken. Volg die! Luister naar je intiutie. Het kan best zijn dat er op dat moment geen rationele reden is om het te doen. Maar probeer het eens! Je zult merken: hoe meer je deze ingevingen volgt, hoe meer ze komen. Door te luisteren naar deze ingevingen, versterk je de relatie met jezelf. Je leert jezelf (en je intuïtie) te vertrouwen. 

Ga het avontuur aan en kijk wat jouw intuïtie je brengt!

Zoek jouw manier.

Dit zijn de 5 tools die ik gebruik om de verbinding met mijzelf te versterken. Het is heel goed mogelijk dat niet al deze manieren bij jou passen. Dat is ok. Door het delen van mijn tools hoop ik je te inspireren om naar jouw lievelingslijstje opzoek te gaan.

Spreek altijd je waarheid?

Mijn waarheid spreken, eerlijk zijn over wat er bij mij speelt. Ik vind dat vaak lastig. De angst om iemand anders pijn te doen, en de angst om niet leuk gevonden te worden. Het zit mij in de weg om naar mijzelf te luisteren en dat uit te spreken. 

Terwijl het juist zo belangrijk is om te doen. Doordat velen van ons geleerd hebben dat anderen belangrijker zijn dan wijzelf, is die innerlijke stem vaak moeilijk te horen. En als we haar horen, negeren we de boodschap of duwen we het weg met allerlei gedachten.

Door bewuster te worden van die stem, en ernaar te luisteren, kan je als het ware het volume versterken. Het wordt steeds makkelijker om haar te horen. 

Het uitspreken is een krachtige volgende stap. 

Hoe mooi zou het zijn als iedereen zijn of haar innerlijke stem zou horen en volgen? Volgens mij zou de wereld er dan een stuk mooier uit zien. 

Betekent dat dan dat je altijd 100% eerlijk moet zijn? 

Nee. Dat denk ik niet. Brené Brown zegt “share with people who have earned the right to hear your story” Dat geldt hier ook voor. Delen wat er in jou om gaat hoef je écht niet met iedereen te doen. Kies de mensen waarbij je dat doet zorgvuldig uit. 

Ook Dr. Shefali zegt dat een “little white lie” ok is. Soms kan de ander jouw boodschap niet goed horen. Waarom zou je het dan voor jezelf, én voor de ander ingewikkelder maken? Maar je kan het wél vanuit een oprecht gevoel doen. 

Het gaat erom dat jij een bewuste keuze maakt. Wat is de oprechte, eerlijke reden dat ik deze keuze maak? En is dit het moment en de persoon om dit ook te delen? 

Als het antwoord nee is: wat is dan de meest oprechte manier om er mee om te gaan? 

Mijn oudste dochter, leert mij hier heel veel over. Zij volgt haar gevoel. Doet iets niet als ze er geen zin in heeft. Is niet bang om dat te zeggen. Haar leren we nu om ook rekening te houden met de ontvanger van haar boodschap. Zodat ze haar waarheid kan spreken op een empathische manier. 

En dat blijft zoeken: vind ík het nou écht niet ok zoals ze het zegt? Of worden mijn angsten geraakt? Ben ik bang dat zij niet leuk gevonden wordt? (En eigenlijk: ben ik bang dat ík een slechte moeder gevonden wordt, ben ik bang dat ik niet leuk gevonden wordt?) 

Yep… zo komt het elke weer neer op bekijken wat mijn aandeel hierin is, zodat ik haar iets kan leren vanuit een zuivere overtuiging.

Een bewuste ouder

Een bewuste ouder is iemand die bewust is van zijn/ haar innerlijke wereld, en vanuit dat bewustzijn in contact is met zijn/ haar kind. Het ouderschap gaat om het laten groeien van de ouder, door de relatie met je kind. De spiegels, de triggers, de vragen, de geluksmomenten. Alles draagt bij om jou te laten groeien als mens.

Als bewuste ouder

  • weet je dat dit kind is niet toevallig in jouw leven is, en jij niet toevallig in dat van hem of haar.
  • ben je bereid naar je eigen aandeel te kijken, voordat je naar een ander wijst. Dus ook in relatie tot je kind.
  • leer je van je kind door de lessen en spiegels die je van hem of haar krijgt. 
  • ben je er bewust van dat kinderen leren van wat je doet en wie je bent, niet van wat je zegt.
  • durf je te kiezen voor wat jij belangrijk vindt in het leven.
  • ben je GEEN perfecte ouder!

En, phoe! Dat is echt niet de makkelijkste weg! Ik kom dingen tegen van mijzelf die ik liever diep weggestopt had gehouden, of dingen die ik écht niet leuk vind aan mijzelf.

Maar het voelt zo kloppend om op deze manier samen te zijn met mijn kinderen, in plaats van een veel meer directieve stijl. Gelukkig leer ik ook mijn positieve kanten kennen!

Ik ben ervan overtuigd dat mijn groei bijdraagt aan de persoonlijke groei van mijn dochters. Dat zij leren dat ze helemaal ok zijn, zoals ze zijn. Dat ze op zichzelf mogen vertrouwen. Dat ze zichzelf mogen zijn.

Want hoe mooi zou de wereld zijn als iedereen zichzelf mag zijn? Aan die wereld wil ik graag een bijdrage leveren.

Schoolwerk frustraties

Kinderen reageren op de energie waarmee je bij hen bent. Als ik gefrustreerd ben, reageren ze anders op mij dan als ik kalm ben. Het helpt om bewust te zijn van wat er bij mij is, zodat ik dat gevoel zo min mogelijk mee neem naar mijn kind. Maar dat gaat echt niet altijd goed.

Laatst zat ik naast mijn dochter die haar schoolwerk zou maken. Tenminste, ik MOET naast haar zitten, anders doet ze het niet. Zoals je wellicht al leest uit mijn woorden, was ik gefrustreerd, geïrriteerd en voelde ik mij opgesloten. Ik begon al met de aanname dat het moeilijk zou worden. 

En natuurlijk: Mevrouw wist het allemaal niet, had geen zin, begon te zeuren, te huilen… Het ging voor geen meter. Ze was niet vooruit te branden. Ik weet dat ze het kan, het is niet te moeilijk. Ik probeerde uit te leggen, “je maakt het alleen maar moeilijker voor jezelf” “je had al lang al klaar kunnen zijn” en (mijn grootste fout) “je zus is al bijna klaar” (toen barstte de bom).

Ik voelde mijn frustratie toenemen. Boosheid. Wanhoop. Angst dat het nooit zou lukken. Mijn gedachten gingen op en neer tussen ‘Ze kan dit best!’ ‘Ze stelt zich aan!’ en ‘ach, dat arme meisje wil gewoon niet’ ‘waarom moet ze het allemaal doen’. 

Toen realiseerde ik mij waar ik was: bij MIJ! In MIJN hoofd, MIJN gevoel, MIJN aannames. Volledig bezig met mijzelf. Uit contact met haar. 

Ik heb de laptop weggeschoven en haar opschoot genomen. Haar laten zeggen wat eruit moest. Niet gereageerd. Geluisterd en bevestigd wat ik haar hoorde zeggen. Met empathie. Haar vastgehouden en getroost zonder woorden. In contact met haar en HAAR gevoel. In stilte. (afgezien van het huilen)

Na een paar minuten was de lucht geklaard en kon ze weer verder. Vol positieve energie ging ze aan de slag. Toen het tijd was voor de lunch had ze alles klaar!

Dit klinkt nu als een simpele truc. Dat is het niet. Dit is niet de eerste, en ook niet de laatste keer. Maar ik weet ook zeker dat de energie waarmee ik naast haar ging zitten – gefrustreerd en gehaast – impact had op de manier waarop zij aan haar werk begon.

Vanuit welke energie help jij je kind?